Reiki algemeen > Algemeen Reiki

Starten met behandelingen

(1/3) > >>

Vevina Banba:
Hoi allemaal,

Een paar dagen geleden heb ik de vraag gekregen van iemand om een reikibehandeling te geven, waarbij ik heb aangegeven dat ik dit wel wil doen, maar niet direct(wil mijn Reiki II nog gaan doen en even in een iets rustiger vaarwater komen)
Ze vertelde dat ze eerder dan al wel behandelingen heeft gehad en dat ze eigenlijk wel weer verder wil met Reiki, maar dat ze elke keer als ze behandeld werd begon te huilen als de handen over haar ogen werden geplaatst en dat ze onder andere daarom is gestopt met de behandelingen.
Ze vond het te dichtbij komen en durfde het niet aan.

Wat ik mij afvraag is hoe kan ik haar helpen(met Reiki) op een manier die minder heftig over zal komen  en hoe ga ik hier zelf mee om?

Elfje:
Door met haar voeten te beginnen, te praten tijdens de behandeling: gaat het, vind je dit oke ja/nee enz ...

Prata:
Ze heeft blijkbaar niet genoeg vertrouwen in zichzelf.. ze heeft het gevoel dat ze het niet aankan. Dat kan natuurlijk diverse oorzaken hebben.. schaamte, minderwaardigheidsgevoel, gebrek aan zelfvertrouwen, anything!

Je zou kunnen werken met positieve bekrachtingen.. "je mag er zijn zoals je bent", dat soort dingen. Dan komt de achtergrond van het huilen met die handpositie ook wel naar voren denk ik.

Je zou natuurlijk ook een behandeling kunnen geven zonder die handpositie, dan zet je in ieder geval de directe angst buitenspel.

Lastig hoor, dit soort dingen!

Vevina Banba:
Dank jullie wel voor je reacties, ik denk dat ik hier wel iets mee kan voor haar.

Wat ik van haar weet is dat ze zich minderwaardig voelt en niet goed in haar lichaam zit, maar wil er eigenlijk ook niet te diep op ingaan om haar privacy te bewaren.

soebodhi:
En je mag haar ook duidelijk maken dat het al heel wat is dat ze weer verder wil gaan, dat ze het toch aandurft om te gaan komen voor behandelingen. Het is voor jou zelf misschien ook wel goed om te realiseren dat ze dus wèl bij jou verder wil... Dat geeft je toch ook zelf vertrouwen in je verbinding tussen jou en haar (tussen jouw hart en haar hart.
Het gebeurt toch echt niet voor niets.

Misschien is overigens huilen voor die mevrouw wel heel goed. Hoeveel verdriet kan iemand immers vasthouden?, als ze het echt wil loslaten. Daar ligt ook een besef voor die vrouw.

gr Soebodhi

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie